• Stan prawny na: 2026-07-29 | Autor: Redakcja PrawoZolnierzy.pl
Osoba powołana na obowiązkowe ćwiczenia wojskowe może żądać zwrotu kosztów przejazdu do jednostki i powrotu do miejsca stałego albo dłuższego pobytu czasowego. Zwrot rozlicza dowódca jednostki wojskowej na podstawie udokumentowanego oświadczenia albo w formie ekwiwalentu pieniężnego.
Wyjaśniamy, jakie przejazdy obejmuje zwrot, jakie dokumenty zachować, jak odróżnić go od rekompensaty za utracony dochód oraz co zrobić, gdy jednostka kwestionuje należność.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu
.jpeg)
Ćwiczenia wojskowe żołnierza pasywnej rezerwy są formą czynnej służby wojskowej. Jeżeli powołanie ma charakter obowiązkowy, art. 309a ustawy o obronie Ojczyzny daje osobie powołanej i osobie zwalnianej ze służby prawo do zwrotu kosztów przejazdu. Uprawnienie dotyczy samej podróży, a nie kosztów noclegu, wyżywienia, parkingu czy utraconego zarobku.
W praktyce najważniejsze są trzy kwestie: potwierdzenie trasy i terminu podróży, wykazanie wysokości kosztu zgodnego z ustawowym sposobem rozliczenia oraz złożenie dokumentów do właściwego dowódcy jednostki wojskowej. Jeżeli sytuacja materialna nie pozwala na wcześniejsze opłacenie przejazdu, można jeszcze przed wyjazdem zwrócić się do szefa wojskowego centrum rekrutacji o ekwiwalent na pokrycie kosztów dotarcia do służby.
Karta powołania wskazuje termin i miejsce stawienia się. Dopóki właściwy organ nie zmieni albo nie uchyli powołania, należy traktować je jako wiążące. Samo złożenie pisma, rozmowa telefoniczna z jednostką lub poinformowanie pracodawcy nie zwalnia z obowiązku przyjazdu. Szersze zasady dotyczące tego, czym jest powołanie na ćwiczenia wojskowe i jakie działania można podjąć po otrzymaniu karty, omawia osobny poradnik.
Zwrot przysługuje za podróż do miejsca stawienia się oraz za powrót po zwolnieniu ze służby do miejsca pobytu stałego albo pobytu czasowego trwającego ponad 3 miesiące. Ustawa przyjmuje jako podstawę koszt przejazdu publicznym transportem zbiorowym:
Dowódca jednostki może zwrócić udokumentowany koszt albo wypłacić ekwiwalent odpowiadający zasadom ustawowym. Dlatego nawet wtedy, gdy żołnierz nie dysponuje klasycznym biletem papierowym, powinien przedstawić możliwie pełne dowody: bilet elektroniczny, potwierdzenie płatności, wydruk połączenia, rachunek przewoźnika oraz oświadczenie wskazujące trasę, datę i środek transportu.
Zwrotu nie otrzyma osoba, której zapewniono bezpłatny transport. Należność nie przysługuje również wtedy, gdy przejazd odbywa się wyłącznie w granicach miejscowości, w której znajduje się miejsce odbywania służby. Przykładowo koszt autobusu miejskiego z domu do koszar położonych w tej samej miejscowości nie jest objęty art. 309a.
Przejazd prywatnym samochodem nie daje automatycznie prawa do kilometrówki, zwrotu paliwa, opłat drogowych i parkingowych. Ustawowym punktem odniesienia jest koszt wskazanego transportu zbiorowego. Jeżeli dojazd komunikacją publiczną jest niemożliwy, przed podróżą warto uzgodnić z jednostką sposób udokumentowania najtańszego dostępnego wariantu i wysokość możliwego ekwiwalentu.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Problemy z dojazdem, obowiązki zawodowe albo trudna sytuacja rodzinna nie powodują automatycznego przesunięcia ćwiczeń. Wniosek należy skierować do organu wskazanego w karcie powołania lub pozostającego w kontakcie ze sprawą wojskowego centrum rekrutacji, opisać konkretną przeszkodę i dołączyć dokumenty. Do czasu otrzymania skutecznej zmiany terminu trzeba liczyć się z obowiązkiem stawienia się w pierwotnie wyznaczonym dniu.
W sprawach związanych z zatrudnieniem lub funkcjonowaniem małej firmy pomocne jest odrębne omówienie dotyczące przesunięcia terminu ćwiczeń wojskowych. Jeżeli przeszkodą jest stan zdrowia, dokumentację medyczną należy przekazać niezwłocznie, a zasady postępowania opisuje poradnik o zmianie terminu z powodu choroby.
Zmiana terminu nie pozbawia prawa do zwrotu kosztów podróży. Rozliczeniu podlega jednak przejazd rzeczywiście odbyty w związku z terminem, w którym osoba ostatecznie stawiła się do służby i została z niej zwolniona. Koszt niewykorzystanego biletu kupionego na wcześniejszy termin nie jest wprost objęty art. 309a, dlatego należy możliwie szybko zmienić lub anulować rezerwację u przewoźnika.
Ustawa nie wprowadza jednego ogólnopolskiego formularza rozliczenia przejazdu. Jednostka może posługiwać się własnym wzorem oświadczenia. Niezależnie od formularza warto przygotować:
W przypadku dojazdu samochodem należy wyraźnie opisać, dlaczego wybrano taki środek, oraz przedstawić dane o możliwym połączeniu publicznym albo jego braku. Nie należy zakładać, że paragony za paliwo będą wystarczające. Dowódca rozlicza przejazd według zasad z art. 309a, a nie według reguł dotyczących podróży służbowych pracownika.
Pracownik i przedsiębiorca mogą niezależnie od zwrotu przejazdu ubiegać się o świadczenie rekompensujące utracone wynagrodzenie, dochód albo – przy ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych – przychód. Jest to osobne postępowanie na podstawie art. 312 ustawy o obronie Ojczyzny.
Pracownik powinien uzyskać od pracodawcy dokument potwierdzający wysokość utraconego wynagrodzenia. Przedsiębiorca przedstawia dokumenty pozwalające ustalić dochód albo przychód odpowiednio do formy opodatkowania, przykładowo dokumentację księgową, zeznanie lub informacje wymagane we wzorze stosowanym przez jednostkę. Gdy dochodu nie było, działalność przyniosła stratę albo podstawy nie można ustalić, ustawa przewiduje mechanizm oparty na minimalnym wynagrodzeniu.
Zwrot kosztów podróży i rekompensata za utracony zarobek służą innym celom. Pierwszy pokrywa koszt dotarcia do służby i powrotu. Druga rekompensuje skutki nieobecności w pracy albo przerwy w prowadzeniu działalności. Można dochodzić obu świadczeń, jeżeli spełniono warunki każdego z nich.
Wniosek o rekompensatę składa się do dowódcy jednostki wojskowej nie później niż w ciągu 3 miesięcy po upływie okresu służby. Dowódca powinien ustalić i wypłacić świadczenie w terminie 30 dni od złożenia udokumentowanego wniosku. Kwota jest pomniejszana o uposażenie otrzymane za dni objęte rekompensatą. Termin trzymiesięczny wynika z art. 312 i nie powinien być automatycznie przenoszony na zwrot kosztów przejazdu, ponieważ art. 309a takiego terminu nie wskazuje. Dokumenty podróży najlepiej jednak złożyć od razu po zakończeniu ćwiczeń.
Najpierw należy ustalić, czy jednostka odmówiła wypłaty, czy jedynie wezwała do uzupełnienia dokumentów. W piśmie warto poprosić o:
Art. 309a nie ustanawia osobnego, szczegółowego trybu odwoławczego dla rozliczenia przejazdu. Jeżeli organ wyda formalną decyzję administracyjną, należy postępować zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji. Gdy przekazano jedynie nieformalne stanowisko lub nie wypłacono należności bez wyjaśnienia, zasadne jest ponowienie pisemnego żądania do dowódcy jednostki i domaganie się formalnego załatwienia sprawy. Dalsza droga zależy od rodzaju wydanego dokumentu i wymaga oceny jego treści.
Wniosek o zmianę terminu nie zawiesza sam przez się obowiązku stawiennictwa. Nieusprawiedliwione niestawienie się lub uchylanie się od służby może prowadzić do odpowiedzialności przewidzianej w ustawie o obronie Ojczyzny, a jego dokładna kwalifikacja zależy od rodzaju wezwania i okoliczności. Może też wpłynąć na rekompensatę, ponieważ do okresu objętego tym świadczeniem nie wlicza się między innymi dni niepełnienia służby z powodu niestawienia się w terminie albo nieusprawiedliwionego spóźnienia.
Poniższe sytuacje pokazują, jak oddzielić koszt przejazdu od innych wydatków i świadczeń związanych z ćwiczeniami.
Pan Adam otrzymał kartę powołania na pięciodniowe ćwiczenia w jednostce położonej 180 km od domu. Kupił bilet na pociąg pospieszny w drugiej klasie, a po zakończeniu ćwiczeń wrócił tą samą trasą. Przekazał dowódcy bilety elektroniczne i oświadczenie z datami przejazdów. Może żądać zwrotu kosztów obu podróży, ponieważ odpowiadają one środkowi i klasie transportu wskazanym w art. 309a.
Pani Joanna pojechała na ćwiczenia własnym samochodem, mimo że na tej trasie kursował bezpośredni autobus pospieszny. Przedstawiła paragony za paliwo i opłatę parkingową. Nie może zakładać, że jednostka zwróci pełne wydatki samochodowe albo zastosuje kilometrówkę. Dowódca może rozliczyć ekwiwalent według ustawowego kosztu właściwego transportu zbiorowego, a parking nie jest samodzielnym świadczeniem przewidzianym w art. 309a.
Pan Marek prowadzi działalność gospodarczą i odbył dwutygodniowe ćwiczenia. Do jednostki dojechał autobusem, dlatego składa dokumenty dotyczące biletu jako rozliczenie kosztów podróży. Osobno składa udokumentowany wniosek o rekompensatę utraconego dochodu. Wniosek o rekompensatę musi złożyć w ciągu 3 miesięcy po zakończeniu okresu służby; termin ten nie wynika natomiast z przepisu o zwrocie biletu.
Tak. Art. 309a obejmuje dojazd do miejsca stawienia się oraz powrót po zwolnieniu ze służby do miejsca pobytu stałego albo pobytu czasowego trwającego ponad 3 miesiące.
Nie musi to być bilet papierowy, ale oświadczenie ma być udokumentowane. Można przedstawić bilet elektroniczny, potwierdzenie płatności, rachunek przewoźnika lub inne dowody pozwalające potwierdzić trasę, datę i koszt.
Nie wynika to z art. 309a. Przepis określa koszty przez odniesienie do transportu zbiorowego. Przed wyjazdem samochodem warto ustalić z jednostką sposób rozliczenia ekwiwalentu, szczególnie gdy nie istnieje odpowiednie połączenie publiczne.
Zwrotu dokonuje dowódca jednostki wojskowej, w której osoba stawiła się do służby. W praktyce dokumenty przyjmuje komórka wskazana przez jednostkę, na przykład sekcja finansowa lub osoba prowadząca rozliczenia żołnierzy.
Art. 309a nie wskazuje szczególnego terminu na złożenie oświadczenia o kosztach przejazdu. Dokumenty należy jednak przekazać bez zbędnej zwłoki, najlepiej w dniu zwolnienia albo niezwłocznie po powrocie, ponieważ późniejsze wykazanie trasy i kosztu może być trudniejsze.
Tak, ale nie jest to świadczenie automatyczne. Szef wojskowego centrum rekrutacji może na udokumentowany wniosek, uzasadniony trudną sytuacją materialną, wypłacić ekwiwalent na pokrycie kosztu dotarcia do służby.
Tak, jeżeli spełnia warunki z art. 312. Jest to świadczenie odrębne od zwrotu przejazdu. Udokumentowany wniosek o rekompensatę składa się do dowódcy jednostki w ciągu 3 miesięcy po zakończeniu okresu służby.
Tak. Jeżeli zapewniono bezpłatny przejazd, nie można ponownie żądać zwrotu kosztu alternatywnego transportu za tę samą podróż.
Osoba powołana na obowiązkowe ćwiczenia wojskowe ma prawo rozliczyć dojazd do jednostki i powrót według zasad określonych w art. 309a ustawy o obronie Ojczyzny. Powinna zachować bilety i inne dowody, opisać trasę oraz przekazać udokumentowane oświadczenie dowódcy jednostki. Koszt samochodu nie jest automatycznie rozliczany jako kilometrówka, a bezpłatny transport lub przejazd w granicach miejscowości służby wyłącza zwrot. Osobno można dochodzić rekompensaty za utracony zarobek, pamiętając o trzymiesięcznym terminie właściwym dla tego świadczenia.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Autor: Redakcja PrawoZolnierzy.pl
Materiał opracowano na podstawie aktualnych przepisów oraz źródeł wskazanych w artykule. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej.
Potrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika