• Stan prawny na: 2026-07-26 | Autor: Redakcja PrawoZolnierzy.pl
Odmowę przyznania statusu weterana albo weterana poszkodowanego można zakwestionować. Zasadniczo w ciągu 14 dni składa się do organu, który wydał decyzję, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a w określonych sytuacjach można od razu skierować skargę do sądu administracyjnego.
Skuteczność zaskarżenia zależy przede wszystkim od wskazania błędów w ustaleniach organu oraz przedstawienia dokumentów potwierdzających okres i charakter służby, związek urazu lub choroby z działaniami poza granicami państwa albo przyznanie świadczenia odszkodowawczego.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu
.jpeg)
Osoba, która otrzymała odmowę przyznania statusu weterana lub weterana poszkodowanego, powinna najpierw ustalić, z jakiego powodu organ nie uwzględnił wniosku. Inaczej przygotowuje się zaskarżenie oparte na błędnie obliczonym okresie udziału w misji, a inaczej sprawę, w której zakwestionowano związek urazu z działaniami poza granicami państwa albo brak decyzji odszkodowawczej.
Najważniejsze informacje znajdują się w sentencji, uzasadnieniu i pouczeniu decyzji. Pouczenie powinno wskazywać właściwy środek zaskarżenia, termin oraz organ, do którego należy skierować pismo. Przed złożeniem wniosku warto również przejrzeć akta postępowania i sprawdzić, na jakich dokumentach organ oparł odmowę.
Status weterana oraz weterana poszkodowanego przyznawany jest na wniosek, w drodze decyzji administracyjnej. W odniesieniu do żołnierzy decyzję wydaje Minister Obrony Narodowej, w odniesieniu do funkcjonariuszy właściwy minister do spraw wewnętrznych, a w sprawach funkcjonariuszy ABW i AW odpowiednio Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szef Agencji Wywiadu.
W przypadku zbiegu właściwości organem prowadzącym sprawę jest co do zasady organ, który jako ostatni skierował daną osobę do udziału w działaniach poza granicami państwa. Ma to znaczenie szczególnie wtedy, gdy wnioskodawca pełnił służbę w różnych formacjach.
Podstawą zaskarżenia może być między innymi błędne ustalenie, że udział w działaniach poza granicami państwa trwał zbyt krótko. Status weterana może uzyskać osoba uczestnicząca na podstawie skierowania w określonych działaniach nieprzerwanie przez okres skierowania, jednak nie krócej niż 60 dni, albo łącznie przez co najmniej 90 dni. W przypadku grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej wymagany jest łączny okres nie krótszy niż 60 dni.
W odwołaniu należy wskazać wszystkie okresy, które organ powinien zsumować, oraz wyjaśnić ewentualne różnice pomiędzy zaświadczeniami, rozkazami, skierowaniami i zapisami w dokumentacji służbowej. Jeżeli organ pominął część misji lub błędnie uznał, że konkretne zadania nie stanowiły działań objętych ustawą, zarzut powinien odnosić się bezpośrednio do tych ustaleń.
Status weterana poszkodowanego wymaga wykazania, że osoba uczestnicząca na podstawie skierowania w działaniach poza granicami państwa doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z tymi działaniami albo choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa. Konieczne jest także przyznanie z tego tytułu świadczenia odszkodowawczego.
Nie wystarczy zatem samo wykazanie, że uraz ujawnił się w czasie misji. Trzeba udokumentować wymagany prawem związek zdarzenia lub choroby z wykonywaniem zadań oraz istnienie rozstrzygnięcia przyznającego świadczenie odszkodowawcze. Więcej o znaczeniu dokumentacji i orzeczeń dotyczących obrażeń opisuje artykuł o uszczerbku na zdrowiu żołnierza.
Status nie przysługuje osobie prawomocnie skazanej za wskazane w ustawie przestępstwa umyślne związane z wykonywaniem zadań podczas udziału w działaniach poza granicami państwa albo za przestępstwo przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej. Gdy takie postępowanie karne lub karne skarbowe jest w toku, postępowanie o status może zostać zawieszone do czasu jego prawomocnego zakończenia.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Zaskarżenie nie powinno ograniczać się do stwierdzenia, że decyzja jest niesprawiedliwa. Trzeba ustalić, którego warunku organ nie uznał za spełniony, a następnie przedstawić dowody potwierdzające odmienny stan faktyczny.
W sprawie statusu weterana podstawowe znaczenie ma zaświadczenie właściwego podmiotu, zawierające między innymi nazwę i rodzaj działania poza granicami państwa, okres uczestnictwa oraz stanowisko służbowe albo pełnioną funkcję. W zależności od rodzaju służby zaświadczenie może pochodzić między innymi od dowódcy jednostki wojskowej, szefa właściwego wojskowego centrum rekrutacji, kierownika archiwum wojskowego lub właściwego komendanta albo szefa służby.
Jeżeli wydanie wymaganego zaświadczenia nie jest możliwe, a właściwy podmiot potwierdzi ten fakt na piśmie, udział w działaniach można wykazywać innymi dokumentami lub dowodami. Mogą to być w szczególności rozkazy, wyciągi z ewidencji, świadectwa służby, skierowania, dokumenty archiwalne, wykazy obsady, dokumentacja podróży lub inne urzędowe materiały pozwalające ustalić miejsce, okres i charakter wykonywanych zadań.
Przy ubieganiu się o status weterana poszkodowanego znaczenie mają także:
Jeżeli odmowa wynika z rozbieżności między dokumentacją medyczną a protokołem powypadkowym, trzeba precyzyjnie wskazać, jakie okoliczności zostały pominięte. Samo przedstawienie kolejnych wyników badań może nie wystarczyć, jeżeli nie wyjaśniają one związku schorzenia z wykonywaniem obowiązków podczas misji.
Strona ma prawo zapoznać się z aktami, sporządzać notatki i kopie oraz uzyskać uwierzytelnione odpisy na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Przegląd akt pozwala ustalić, czy organ dysponował pełną dokumentacją i czy przed wydaniem decyzji umożliwił stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów.
Jeżeli istotnego dokumentu nie było w aktach, należy dołączyć go do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wyjaśnić, dlaczego ma znaczenie dla rozstrzygnięcia. Jeżeli dokument znajduje się w archiwum lub jednostce, można zawnioskować, aby organ wystąpił o jego nadesłanie, wskazując możliwie dokładnie jego nazwę, datę i miejsce przechowywania.
W postępowaniu dotyczącym statusu trzeba rozróżnić samo przyznanie statusu od późniejszego ustalania i wypłaty poszczególnych świadczeń. Decyzja o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego zawiera informację o procentowej wysokości uszczerbku na zdrowiu oraz o wysokości dodatku weterana poszkodowanego.
Jeżeli organ przyznał status weterana poszkodowanego, ale w decyzji przyjął nieprawidłowy procent uszczerbku albo niewłaściwą wysokość dodatku, zaskarżenie powinno wyraźnie obejmować tę część decyzji. Należy wskazać, z jakiego orzeczenia lub decyzji wynika właściwy procent oraz dlaczego organ nie powinien był oprzeć się na innym dokumencie.
Dodatek weterana poszkodowanego jest wypłacany na wniosek przez właściwy organ emerytalno-rentowy. Prawo do niego powstaje od miesiąca złożenia wniosku. Do wniosku dołącza się decyzję o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego albo jej odpis. Samo uzyskanie pozytywnej decyzji statusowej nie zawsze oznacza więc automatyczne rozpoczęcie wypłaty.
Weteran poszkodowany może również spełniać warunki do rekompensaty obliczanej na podstawie procentu uszczerbku wskazanego w decyzji statusowej. Ustawa przewiduje kwotę przypadającą na każdy 1% uszczerbku, podlegającą corocznej waloryzacji. Spór o procent uszczerbku w decyzji może zatem wpływać nie tylko na dodatek, lecz także na wysokość innych świadczeń powiązanych z tym ustaleniem.
Zakres świadczeń po odejściu z wojska zależy również od podstawy zwolnienia, stażu, stanu zdrowia i rozstrzygnięć organów emerytalno-rentowych. Kwestie te szerzej omawiają artykuły dotyczące świadczeń po zakończeniu służby oraz wyboru między emeryturą a rentą. W odwołaniu od decyzji statusowej nie należy jednak rozbudowywać zarzutów dotyczących odrębnej decyzji emerytalnej lub rentowej, jeżeli nie stanowi ona przedmiotu tego postępowania.
Decyzje w sprawie statusu są wydawane przez organy, nad którymi nie ma zwykłego organu odwoławczego w administracyjnym toku instancji. Dlatego zamiast klasycznego odwołania do organu wyższego stopnia stronie przysługuje co do zasady wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ.
Wniosek należy złożyć w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa następnego dnia, który nie jest sobotą ani dniem wolnym od pracy.
Pismo można złożyć w kancelarii organu, wysłać przesyłką za pośrednictwem operatora wyznaczonego albo wnieść elektronicznie zgodnie z zasadami doręczeń elektronicznych. Dla zachowania terminu trzeba wybrać sposób złożenia wywołujący skutki przewidziane w przepisach postępowania administracyjnego i zachować urzędowe potwierdzenie nadania lub wniesienia pisma.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wymaga szczególnej nazwy. Z jego treści musi jednak jednoznacznie wynikać, że strona nie zgadza się z decyzją i żąda ponownego rozpoznania sprawy. Dobrze przygotowane pismo powinno zawierać:
W piśmie można zarzucić między innymi pominięcie istotnych dokumentów, błędne ustalenie okresu uczestnictwa, niewyjaśnienie sprzeczności w aktach, odmowę przeprowadzenia potrzebnego dowodu, niewłaściwą ocenę związku urazu ze służbą albo naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ może utrzymać decyzję w mocy, uchylić ją w całości lub części i rozstrzygnąć sprawę odmiennie, a w przypadkach przewidzianych prawem także umorzyć postępowanie. Organ powinien ponownie ocenić cały materiał dowodowy w granicach sprawy, a nie ograniczać się do formalnego sprawdzenia wcześniejszej decyzji.
Złożenie wniosku w terminie sprawia, że decyzja co do zasady nie staje się ostateczna do czasu zakończenia ponownego rozpoznania. Trzeba jednak każdorazowo sprawdzić treść decyzji oraz przepisy dotyczące jej wykonalności.
Strona uprawniona do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy może zasadniczo zrezygnować z tego środka i wnieść bezpośrednio skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Termin wynosi 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Skargi nie wysyła się bezpośrednio do sądu. Należy ją wnieść za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Organ przekazuje skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do właściwego sądu administracyjnego.
Sąd administracyjny bada zgodność decyzji z prawem. Nie zastępuje organu w przyznaniu statusu w taki sam sposób jak organ administracji, lecz może uchylić wadliwą decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa mogące mieć wpływ na wynik sprawy. Po prawomocnym uchyleniu decyzji organ ponownie rozpoznaje sprawę, uwzględniając ocenę prawną sądu.
Jeżeli 14-dniowy albo 30-dniowy termin został przekroczony bez winy strony, można rozważyć wniosek o jego przywrócenie. Trzeba uprawdopodobnić brak winy, złożyć wniosek w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia i jednocześnie dokonać spóźnionej czynności, czyli dołączyć odpowiednio wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargę.
Sama nieuwaga, błędne odłożenie pisma lub zwykłe przeoczenie terminu zazwyczaj nie wystarczają. Znaczenie mogą mieć natomiast nagła hospitalizacja, obiektywny brak możliwości działania albo wadliwe pouczenie, zależnie od dokumentów i przebiegu sprawy.
Po zakończeniu zwykłego trybu zaskarżenia możliwe są tylko środki nadzwyczajne, stosowane w ściśle określonych sytuacjach. Wznowienie postępowania może mieć znaczenie na przykład wtedy, gdy ujawnią się istotne, istniejące już w dniu wydania decyzji dowody, których strona bez swojej winy nie mogła wcześniej przedstawić. Stwierdzenie nieważności dotyczy natomiast kwalifikowanych wad decyzji wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego.
Nie są to środki służące do ponownego prowadzenia sprawy tylko dlatego, że strona nie zgadza się z oceną organu. Przed ich zastosowaniem trzeba ustalić konkretną podstawę prawną oraz dochować właściwego terminu.
Poniższe sytuacje pokazują, jak przyczyna odmowy wpływa na treść wniosku i dobór dowodów.
Były żołnierz uczestniczył w dwóch działaniach poza granicami państwa. Organ uwzględnił tylko pierwszy wyjazd trwający 55 dni i odmówił przyznania statusu z powodu niespełnienia wymaganego okresu. Wnioskodawca dysponuje rozkazem dotyczącym drugiego wyjazdu oraz zaświadczeniem archiwum potwierdzającym kolejne 40 dni. We wniosku powinien wykazać, że okresy podlegają łącznemu uwzględnieniu, przedstawić chronologię służby i dołączyć dokumenty pominięte w pierwotnym postępowaniu.
Funkcjonariusz otrzymał odmowę statusu weterana poszkodowanego, ponieważ organ uznał, że nie wykazał przyznania świadczenia odszkodowawczego. Po wydaniu decyzji odnalazł prawomocną decyzję odszkodowawczą odnoszącą się do tego samego wypadku i uszczerbku. Powinien dołączyć ją do wniosku, zestawić oznaczenie zdarzenia w decyzji z protokołem powypadkowym i wyjaśnić, że dokument potwierdza brakującą przesłankę ustawową.
Żołnierz uzyskał status weterana poszkodowanego, lecz decyzja wskazała niższy procent uszczerbku niż wynikający z ostatecznego orzeczenia właściwej komisji. Nie musi kwestionować samego przyznania statusu. Może wskazać, że zaskarża decyzję wyłącznie w części dotyczącej procentu uszczerbku i wysokości powiązanego dodatku, dołączając właściwe orzeczenie oraz wyjaśnienie rozbieżności.
Na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje co do zasady 14 dni od doręczenia decyzji. Bezpośrednią skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się zasadniczo w terminie 30 dni od doręczenia decyzji.
Do organu, który wydał zaskarżoną decyzję. W zależności od rodzaju służby może to być Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef ABW albo Szef AW.
Do zachowania środka zaskarżenia wystarczy, aby z pisma wynikało niezadowolenie z decyzji i żądanie ponownego rozpoznania. Szczegółowe uzasadnienie jest jednak bardzo ważne praktycznie, ponieważ pozwala wskazać błędy organu i przedstawić brakujące dowody.
Tak. Można przedstawić nowe dokumenty i wnioski dowodowe, zwłaszcza gdy odnoszą się do powodów odmowy. Trzeba wyjaśnić, jaką okoliczność potwierdza każdy dowód i dlaczego może zmienić rozstrzygnięcie.
Nie zawsze. Jeżeli przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może co do zasady z niego zrezygnować i od razu wnieść skargę do sądu administracyjnego. Decyzję o wyborze drogi należy podjąć przed upływem właściwego terminu.
Nie. Skargę adresuje się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, ale wnosi za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Wysłanie jej wyłącznie do sądu może powodować komplikacje związane z zachowaniem terminu.
Sąd administracyjny kontroluje legalność decyzji. Jeżeli stwierdzi istotne naruszenie prawa, może ją uchylić. Zasadniczo to organ administracji ponownie rozpoznaje wówczas sprawę i wydaje nową decyzję z uwzględnieniem oceny prawnej sądu.
Należy wystąpić do właściwej jednostki, wojskowego centrum rekrutacji, archiwum albo organu formacji. Jeżeli wydanie zaświadczenia jest niemożliwe i zostanie to potwierdzone na piśmie, ustawa dopuszcza wykazywanie udziału innymi dokumentami lub dowodami.
Po otrzymaniu niekorzystnej decyzji trzeba w pierwszej kolejności zabezpieczyć dowód jej doręczenia, ustalić termin i przeanalizować powody odmowy. Następnie należy zdecydować, czy sprawa będzie ponownie rozpatrywana przez organ, czy zostanie od razu skierowana do sądu administracyjnego.
Najlepsze zaskarżenie odnosi się punkt po punkcie do uzasadnienia decyzji, przedstawia precyzyjne żądanie i wskazuje dowody potwierdzające każdą sporną przesłankę. W sprawach dotyczących weterana poszkodowanego szczególnej kontroli wymagają dokumenty potwierdzające związek urazu lub choroby ze służbą, przyznanie odszkodowania oraz procent uszczerbku.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Autor: Redakcja PrawoZolnierzy.pl
Materiał opracowano na podstawie aktualnych przepisów oraz źródeł wskazanych w artykule. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej.
Potrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika