- Przepisy wyłączają kobietę w ciąży spod obowiązku służby wojskowej, ale sam fakt stwierdzenia ciąży nie jest w przepisach o DZSW wskazany jako odrębna podstawa automatycznego zwolnienia z już trwającej służby.
- Żołnierka może w każdym czasie złożyć wniosek o przerwanie DZSW na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o obronie Ojczyzny.
- Jeżeli wojskowa komisja lekarska orzeknie niezdolność do pełnienia czynnej służby wojskowej, powstaje podstawa do obowiązkowego zwolnienia ze służby.
- Przy przerwaniu DZSW na własny wniosek prawo do uposażenia wygasa w dniu zwolnienia. Przy zwolnieniu z powodu orzeczonej niezdolności co do zasady obowiązuje ogólna reguła wypłaty do ostatniego dnia miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie.
- Uprawnień żołnierza zawodowego związanych z urlopem macierzyńskim i rodzicielskim nie można automatycznie przenosić na żołnierkę odbywającą DZSW.
Ciąża stwierdzona podczas dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej wymaga rozdzielenia kilku różnych sytuacji. Inne zasady mają zastosowanie, gdy żołnierka sama chce przerwać służbę, inne gdy chce ją kontynuować, ale jej stan zdrowia wymaga ograniczeń, a jeszcze inne wtedy, gdy wojskowa komisja lekarska stwierdzi niezdolność do czynnej służby wojskowej.
Istotna jest również data formalnego zwolnienia. Nie należy utożsamiać samego zaświadczenia o ciąży, zwolnienia od zajęć ani złożenia wniosku z zakończeniem stosunku służbowego. Każdy z tych dokumentów może wywoływać inny skutek.
Kiedy problem powstaje podczas DZSW
Czy ciąża sama kończy DZSW?
Art. 5 ust. 3 ustawy o obronie Ojczyzny stanowi, że kobiety w ciąży nie podlegają obowiązkowi służby wojskowej. W przypadku kobiety, która już dobrowolnie rozpoczęła DZSW, przepis ten trzeba jednak odczytywać łącznie z regulacjami dotyczącymi przerwania i zwolnienia z tej służby.
W przepisach regulujących DZSW ciąża nie została wskazana jako samodzielna przesłanka powodująca automatyczne zakończenie służby z chwilą przedstawienia zaświadczenia lekarskiego. Znaczenie ma to, czy żołnierka chce przerwać służbę oraz czy stan zdrowia powoduje ograniczenie albo utratę zdolności do dalszego jej pełnienia.
Gdy żołnierka chce przerwać służbę
Najprostszą drogą dla żołnierki, która po stwierdzeniu ciąży nie chce kontynuować DZSW, jest wniosek przewidziany w art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o obronie Ojczyzny. Przepis pozwala przerwać dobrowolną zasadniczą służbę wojskową w każdym czasie na wniosek osoby pełniącej tę służbę. Ustawa nie uzależnia tego uprawnienia od wykazania szczególnie ważnej przyczyny.
Oznacza to, że ciąża może być praktycznym powodem decyzji żołnierki, ale nie musi być wykazywana jako warunek skorzystania z prawa do przerwania DZSW. Szerzej sam mechanizm opisuje artykuł dotyczący zwolnienia z dobrowolnej służby.
Do czasu formalnego zwolnienia nie należy jednak samodzielnie przerywać stawiennictwa ani przyjmować, że samo złożenie wniosku natychmiast kończy wszystkie obowiązki służbowe. Jeżeli stan zdrowia nie pozwala na wykonywanie określonych zajęć, powinno to zostać udokumentowane i rozstrzygnięte we właściwym trybie medycznym lub służbowym.
Gdy żołnierka chce kontynuować DZSW
Jeżeli żołnierka chce pozostać w służbie, kluczowy staje się jej rzeczywisty stan zdrowia i charakter wykonywanych obowiązków. Sama ciąża nie przesądza jeszcze, jaki zakres czynności jest medycznie dopuszczalny. Przy wątpliwościach dotyczących zdolności do dalszej służby dowódca może skierować żołnierza do właściwej wojskowej komisji lekarskiej.
Komisja może oceniać między innymi zdolność do pełnienia służby oraz prawidłowość orzekania czasowej niezdolności z powodu choroby. Jeżeli podczas szkolenia specjalistycznego pogorszenie stanu zdrowia potwierdzone przez wojskową komisję lekarską uniemożliwia służbę na dotychczasowym stanowisku, przepisy dotyczące DZSW przewidują wyznaczenie żołnierza na inne stanowisko. Nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku możliwa będzie dalsza służba – decydujące są konkretne ograniczenia zdrowotne i treść orzeczenia.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 2 godzin • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Prawa i obowiązki żołnierza
Po stwierdzeniu ciąży żołnierka nadal pozostaje w określonej sytuacji służbowej do czasu jej formalnej zmiany. Powinna więc rozdzielić kwestię medycznej możliwości wykonywania zajęć od decyzji, czy chce kontynuować DZSW.
Jeżeli stan zdrowia wymaga czasowego zwolnienia od zajęć, ograniczenia wysiłku albo oceny zdolności do służby, dokumentacja medyczna powinna zostać wykorzystana w trybie właściwym dla służby wojskowej. Dowódca nie zastępuje lekarza ani wojskowej komisji lekarskiej w ocenie medycznej. Jednocześnie żołnierka nie powinna wykonywać czynności sprzecznych z prawidłowo stwierdzonymi przeciwwskazaniami zdrowotnymi.
Ogólne prawa żołnierza podczas DZSW pozostają aktualne również wtedy, gdy w czasie służby pojawi się problem zdrowotny. Trzeba jednak uwzględnić szczególne przepisy dotyczące ciąży, zdolności do czynnej służby oraz przerwania DZSW.
Ciąża a przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych
Istotne jest, aby nie stosować automatycznie do DZSW regulacji przeznaczonych dla żołnierzy zawodowych. Ustawa o obronie Ojczyzny zawiera szczególne rozwiązania dotyczące urlopu macierzyńskiego, rodzicielskiego i innych uprawnień rodzicielskich żołnierzy zawodowych. Żołnierka odbywająca DZSW nie jest jednak żołnierzem zawodowym, dlatego nie można z samego faktu ciąży wyprowadzać prawa do identycznego systemu urlopów i świadczeń.
Jeżeli żołnierka ma równolegle lub miała przed rozpoczęciem służby cywilny tytuł zatrudnienia albo ubezpieczenia, prawa wobec pracodawcy lub ZUS wymagają osobnej oceny. Sam status osoby odbywającej DZSW nie przesądza automatycznie o prawie do konkretnego zasiłku macierzyńskiego po zakończeniu służby.
Dokumenty i droga służbowa
Najpierw należy ustalić, jaki skutek żołnierka chce osiągnąć. Jeżeli chce zakończyć bieżącą DZSW, podstawowym dokumentem będzie wniosek o jej przerwanie. Jeżeli chce służyć dalej, ale występują przeciwwskazania zdrowotne, ważniejsza będzie dokumentacja medyczna i ewentualna procedura przed wojskową komisją lekarską.
Wniosek o przerwanie DZSW
Wniosek w sprawach wynikających ze stosunku służbowego składa się co do zasady drogą służbową. W praktyce powinien być skierowany do właściwego dowódcy. Warto wskazać w nim dane żołnierki, jednostkę, jednoznaczne żądanie przerwania DZSW na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o obronie Ojczyzny oraz – jeżeli ma to znaczenie dla organizacji spraw osobistych – oczekiwaną datę zwolnienia.
Wskazanie oczekiwanej daty nie oznacza jednak, że żołnierka może sama uznać służbę za zakończoną tego dnia. Dla rozliczeń i dalszych obowiązków znaczenie ma formalna data zwolnienia wynikająca z dokumentacji służbowej.
Dokumentacja medyczna i wojskowa komisja lekarska
Jeżeli problem dotyczy zdolności do dalszej służby, należy zgromadzić aktualną dokumentację medyczną dotyczącą ciąży i stwierdzonych ograniczeń. W zakresie wymaganym do oceny zdolności do służby dowódca może skierować żołnierkę do właściwej wojskowej komisji lekarskiej i przekazać komisji odpowiednią dokumentację.
Jeżeli komisja stwierdzi niezdolność do pełnienia czynnej służby wojskowej, jest to ustawowa przesłanka obowiązkowego zwolnienia ze służby. Rozporządzenie dotyczące DZSW wiąże zwolnienie w takim przypadku z dniem, w którym orzeczenie komisji staje się ostateczne.
- Ustal, czy chcesz kontynuować DZSW, czy złożyć wniosek o jej przerwanie.
- Jeżeli chcesz przerwać służbę, przygotuj pisemny wniosek powołujący się na art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o obronie Ojczyzny i złóż go drogą służbową.
- Zachowaj kopię wniosku lub potwierdzenie jego złożenia.
- Jeżeli chcesz kontynuować służbę mimo problemów zdrowotnych, przygotuj aktualną dokumentację lekarską i zgłoś ograniczenia zdrowotne we właściwym trybie służbowym.
- Jeżeli zostaniesz skierowana do wojskowej komisji lekarskiej, dopilnuj badania i odbierz orzeczenie.
- Nie przerywaj samowolnie stawiennictwa przed formalnym zwolnieniem albo bez prawidłowego usprawiedliwienia nieobecności.
- Sprawdź dokładną datę zwolnienia w dokumentacji, ponieważ ma ona znaczenie dla prawa do uposażenia.
Skutki finansowe lub dyscyplinarne
Co dzieje się z uposażeniem?
Osobie odbywającej DZSW przysługuje uposażenie określone w ustawie o obronie Ojczyzny. Szczegółowe zasady i aktualne informacje dotyczące wysokości świadczeń omawia osobny poradnik o uposażeniu podczas DZSW.
Z punktu widzenia ciąży szczególnie ważne są zasady zachowania prawa do uposażenia w okresie usprawiedliwionej nieobecności oraz moment jego wygaśnięcia po zwolnieniu ze służby. Art. 484 ustawy przewiduje, że w okresie choroby, urlopu i zwolnienia od zajęć służbowych żołnierz zachowuje ostatnio pobierane uposażenie oraz inne należności pieniężne, z zastrzeżeniami przewidzianymi w ustawie. Samo prawidłowo usprawiedliwione zwolnienie od zajęć nie jest więc równoznaczne z natychmiastową utratą uposażenia.
Inaczej wygląda sytuacja po formalnym zwolnieniu z DZSW. Jeżeli służba zostaje przerwana na wniosek żołnierki na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2, art. 477 ustawy przewiduje wygaśnięcie prawa do uposażenia w dniu zwolnienia. Jeżeli natomiast podstawą zwolnienia jest orzeczona przez wojskową komisję lekarską niezdolność do czynnej służby wojskowej, zastosowanie ma co do zasady ogólna reguła wygaśnięcia prawa do uposażenia z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie.
| Sytuacja | Skutek dla służby | Znaczenie dla uposażenia |
|---|---|---|
| Prawidłowo usprawiedliwiona choroba, urlop lub zwolnienie od zajęć | Służba nie kończy się wyłącznie z tego powodu | Co do zasady zachowane jest ostatnio pobierane uposażenie i inne należności pieniężne |
| Przerwanie DZSW na wniosek żołnierki | Następuje formalne zwolnienie zgodnie z procedurą DZSW | Prawo do uposażenia wygasa w dniu zwolnienia |
| Zwolnienie po orzeczeniu niezdolności do czynnej służby | Zwolnienie jest obowiązkowe po spełnieniu warunków wynikających z orzeczenia | Co do zasady prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca zwolnienia |
Czego nie robić po stwierdzeniu ciąży?
Największym praktycznym błędem jest uznanie, że samo potwierdzenie ciąży albo samo złożenie wniosku o przerwanie DZSW zwalnia z obowiązku stawiania się do służby. Dopóki żołnierka formalnie pozostaje w służbie, powinna wykonywać obowiązki w zakresie zgodnym z jej aktualną sytuacją zdrowotną albo posiadać prawidłową podstawę zwolnienia od zajęć.
Nieusprawiedliwiona nieobecność, niewykonanie obowiązku stawiennictwa lub samowolne zaprzestanie służby może prowadzić do konsekwencji służbowych lub dyscyplinarnych. Ich dokładna kwalifikacja zależy od okoliczności konkretnej sprawy, dlatego nie należy zastępować formalnego wniosku ani dokumentacji medycznej faktycznym zaprzestaniem służby.
Przykłady
Poniższe sytuacje pokazują, jak różny może być skutek ciąży w zależności od decyzji żołnierki i jej stanu zdrowia.
Anna dowiaduje się o ciąży w trakcie szkolenia podstawowego i nie chce kontynuować DZSW. Składa drogą służbową pisemny wniosek o przerwanie służby na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy. Nie powinna przestać pojawiać się w jednostce wyłącznie dlatego, że wniosek został złożony. Po formalnym zwolnieniu przed ukończeniem szkolenia podstawowego zostaje przeniesiona do pasywnej rezerwy zgodnie z zasadami dotyczącymi DZSW. Ponieważ zwolnienie następuje na jej wniosek, prawo do uposażenia wygasa w dniu zwolnienia.
Katarzyna jest na szkoleniu specjalistycznym i chce kontynuować służbę. Lekarz wskazuje jednak ograniczenia dotyczące części wykonywanych czynności. Sprawa zostaje skierowana do oceny medycznej. Jeżeli wojskowa komisja lekarska potwierdzi pogorszenie stanu zdrowia uniemożliwiające służbę na dotychczasowym stanowisku, ale nie stwierdzi całkowitej niezdolności do czynnej służby, przepisy dotyczące szkolenia specjalistycznego pozwalają uwzględnić zmianę stanowiska. Ostateczna możliwość kontynuacji zależy od treści orzeczenia i rzeczywistych warunków pełnienia służby.
Magdalena chce służyć dalej, lecz z powodu powikłań zdrowotnych zostaje skierowana do wojskowej komisji lekarskiej. Komisja orzeka niezdolność do pełnienia czynnej służby wojskowej. W takim przypadku nie jest potrzebny jej odrębny wniosek o rezygnację, ponieważ orzeczona niezdolność stanowi podstawę obowiązkowego zwolnienia. Formalna data zwolnienia wynika z procedury związanej z ostatecznością orzeczenia, a dla uposażenia zastosowanie ma co do zasady reguła rozliczenia do końca miesiąca zwolnienia.
FAQ
Czy ciąża automatycznie kończy DZSW?
Nie należy przyjmować, że samo przedstawienie informacji o ciąży automatycznie kończy już rozpoczętą DZSW. Przepisy wyłączają kobietę w ciąży spod obowiązku służby wojskowej, natomiast zakończenie trwającej DZSW następuje w odpowiednim trybie, na przykład na wniosek żołnierki albo wskutek orzeczenia niezdolności do czynnej służby.
Czy po stwierdzeniu ciąży mogę sama zrezygnować z DZSW?
Tak. Art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o obronie Ojczyzny pozwala przerwać DZSW w każdym czasie na wniosek osoby pełniącej tę służbę. Przepis nie wymaga wykazania szczególnie ważnej przyczyny.
Czy muszę czekać na wojskową komisję lekarską, jeżeli po prostu chcę przerwać służbę?
Sam wniosek o przerwanie DZSW jest odrębną podstawą przewidzianą w art. 146 ust. 1 pkt 2. Orzeczenie komisji jest natomiast istotne wtedy, gdy problem dotyczy zdolności zdrowotnej do dalszej czynnej służby. Nie należy więc utożsamiać obu trybów.
Czy podczas prawidłowo usprawiedliwionej nieobecności zachowuję uposażenie?
Co do zasady tak. Art. 484 ustawy przewiduje zachowanie ostatnio pobieranego uposażenia i innych należności pieniężnych w okresie choroby, urlopu i zwolnienia od zajęć służbowych, z zastrzeżeniami wynikającymi z ustawy.
Kiedy przestaje przysługiwać uposażenie po rezygnacji z DZSW?
Jeżeli DZSW została przerwana na wniosek żołnierki na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2, prawo do uposażenia wygasa w dniu zwolnienia ze służby. Dlatego praktycznie ważne jest ustalenie formalnej daty zwolnienia.
Czy żołnierka DZSW ma takie same urlopy macierzyńskie jak żołnierz zawodowy?
Nie można tego zakładać. Przepisy przyznające żołnierzom zawodowym określone urlopy związane z rodzicielstwem dotyczą zawodowej służby wojskowej. DZSW jest innym rodzajem służby i obowiązują w niej odrębne zasady.
Czy po przerwaniu DZSW można później wrócić do szkolenia?
Jeżeli żołnierka ukończyła szkolenie podstawowe i następnie została przeniesiona do rezerwy, art. 146 ustawy przewiduje możliwość złożenia w ciągu 3 lat od przeniesienia do rezerwy wniosku o powołanie w celu kontynuowania szkolenia specjalistycznego. Wniosek jest rozpatrywany z uwzględnieniem potrzeb Sił Zbrojnych, więc powrót nie następuje automatycznie.
Podsumowanie
Po stwierdzeniu ciąży podczas DZSW najważniejsze jest ustalenie, czy żołnierka chce przerwać służbę, czy zamierza ją kontynuować i potrzebuje jedynie odpowiedniego zabezpieczenia medycznego. W pierwszym przypadku może skorzystać z wniosku o przerwanie DZSW. W drugim istotne są dokumentacja medyczna, ewentualne skierowanie do wojskowej komisji lekarskiej oraz treść jej orzeczenia.
Nie należy samodzielnie przyjmować, że ciąża, zwolnienie od zajęć albo samo złożenie wniosku oznacza zakończenie służby. Trzeba dopilnować formalnej daty zwolnienia, ponieważ może ona decydować o dalszych obowiązkach i terminie wygaśnięcia prawa do uposażenia.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 2 godzin
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Źródła
- Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, tekst jednolity Dz.U. z 2025 r. poz. 825 ze zm., w szczególności art. 5 ust. 3, art. 122, art. 125, art. 128, art. 146, art. 150, art. 331, art. 477 i art. 484.
- Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 maja 2022 r. w sprawie dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej, Dz.U. z 2022 r. poz. 1078, w szczególności § 13 i § 18.
Stan prawny zweryfikowany na 13 sierpnia 2026 r.