Zwolnienie lekarskie żołnierza zawodowego, dopuszczalny czas niezdolności do służby

Brak ustawowego limitu 182 dni zwolnienia lekarskiego

W przypadku żołnierzy zawodowych kwestie przebywania na zwolnieniu lekarskim reguluje ustawa o obronie Ojczyzny (dalej: u.o.o.). Przepisy tej ustawy nie wprowadzają ustawowego limitu czasowego, który ograniczałby długość zwolnienia lekarskiego żołnierza zawodowego do 182 dni. Oznacza to, że sam fakt przekroczenia tego okresu nie powoduje automatycznie naruszenia prawa ani zakończenia służby.

Z art. 451 ust. 2 u.o.o. wynika, że zwolnienie lekarskie obejmuje okres, o którym mowa w art. 276 ust. 1 u.o.o., czyli m.in. czas, w którym żołnierz zawodowy jest zwolniony od zajęć służbowych z powodu choroby, pobytu w szpitalu albo w innym zakładzie leczniczym wykonującym stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne. Ani art. 276 ust. 1 u.o.o., ani art. 451 ust. 2 u.o.o. nie przewidują żadnej maksymalnej granicy czasowej zwolnienia od zajęć służbowych ani pobierania w tym okresie uposażenia.

Obowiązek skierowania na Wojskową Komisję Lekarską

Po upływie 90 dni zwolnienia lekarskiego powstaje jednak obowiązek skierowania żołnierza na Wojskową Komisję Lekarską. Celem tej procedury jest ocena stanu zdrowia oraz zdolności do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej. Obowiązek stawienia się przed komisją dotyczy wszystkich żołnierzy przebywających na zwolnieniu lekarskim, chyba że stan zdrowia obiektywnie to uniemożliwia.

Podstawą prawną tego obowiązku jest art. 190 ust. 2 u.o.o., który przewiduje konieczność przeprowadzenia oceny zdrowotnej w przypadku długotrwałej niezdolności do służby.

Skutki orzeczenia Wojskowej Komisji Lekarskiej

W toku badania Wojskowa Komisja Lekarska może orzec zarówno czasową niezdolność do służby, jak i trwałą niezdolność do jej dalszego pełnienia. Zgodnie z art. 226 u.o.o. żołnierza zawodowego zwalnia się z zawodowej służby wojskowej m.in. wskutek:

ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do służby;
odmowy przyjęcia skierowania do wojskowej komisji lekarskiej lub nieusprawiedliwionego niestawienia się przed komisją w wyznaczonym terminie i miejscu albo niepoddania się badaniom, do których żołnierz został zobowiązany przez komisję.